FR vs. NL – De supermarkt

(20 februari 2014, Tours)

Boodschappen doen is altijd een van mijn favoriete karweitjes geweest. Thuis eerst de Bonusfolder doorspitten op goede aanbiedingen, aan de hand daarvan beslissen wat ik de hele week wil eten, lijstje maken en dan ben ik klaar om te gaan. Gewapend met mijn groene rugzak en één of twee plastic AH-tassen (ligt eraan of ik gewoon honger heb of berenhonger) wandel of fiets ik naar de Appie 400 meter verderop. De AH XL welteverstaan. Zolang je er niet met Pasen of Kerst komt, is het een prima plek om rond te slenteren en je boodschappenmandje (op wieltjes) vol te laden. Vermijd de boodschappenwagentjes; daarmee ben je veel minder wendbaar en daar passen teveel lekkere dingen in, die vervolgens niet in je tas en je buik passen. Continue reading

Tours – La Bigouden

(4 februari 2014, Tours)

Het is niet altijd even praktisch dat tijdens lunchtijd heel veel winkels en bedrijven hier dicht zijn. Maar vandaag vind ik het niet zo erg. De keerzijde is namelijk dat veel Fransen uitgebreid gaan lunchen. De fietsenwinkel waar ik straks een aankoop hoop te doen is dicht, dus ik heb wat tijd te doden. Dus ik heb me voor de verandering weer eens geïnstalleerd bij een van mijn favoriete eetplekjes in Tours: crêperie La Bigouden. Het ligt in het oude deel van Tours, le Vieux Tours,  – oh daar is mijn galette jambon-oeuf – vlakbij Place Plum’. De gezelligheid en knusse sfeer stralen er zowel buiten als binnen vanaf. De moderne touch wordt verzorgd door de turkooisblauwe servetjes en de jonge serveersters. Het publiek is gevarieerd: van jong tot oud, alleen, met vrienden of romantisch handjes vasthoudend bij raamlicht. Continue reading

The one and only

Frankrijk en Nederland verschillen niet zoveel van elkaar; twee landen uit de West-Europese wereld met een historie waarin ze elkaar regelmatig ontmoetten. Op het gemis van een boterham met jong belegen kaas na, is het hier redelijk hetzelfde als in Nederland. Voor anderen is de shock veel groter als ze hier komen, of dat nu ligt aan het weer of aan de cultuur. Continue reading

Zo baasje, zo hond

(12 januari 2014)

Zo. Hèhè, ik zit… Op een bankje waar 971 op staat gekladderd met zwarte stift. De betekenis is mij onbekend. Op dit eilandje, Île Simon, in de Loire zullen vast geen 971 bankjes staan, maar ik ben te lui om te gaan tellen. Verderop, bij wat mij het meest centrale bankje lijkt, staat een groep mensen, die allemaal vergezeld worden door één of meerdere honden; een Dalmatiër van een vrouw die wel iets weg heeft van Cruella de Vil, een wit met bruine Jack Russel – geen Pukkie dus -, een bordercollie schaapshond, een bruine Page-hond en nog een aantal niet determineerbare rassen. Het klopt wel dat honden het karakter van hun baasje weerspiegelen. Continue reading