Ambassador, Ottawa, Thanksgiving & tentamenweek

Wat vliegt de tijd! Het is al weer even geleden dat ik een blog schreef over mijn avonturen in Trois-Rivières. Niet dat ik niks te melden had, integendeel: ik heb alles behalve stil gezeten. Bij dezen een update over de afgelopen maand die in het teken stond van Ambassador-taken, een reisje naar Ottawa, het plannen van twee andere tripjes, Thanksgiving, (veel) studeren en overlevingsinstinct tijdens de tentamens. 

Toen ik hier half juli aankwam en me meldde bij het International Office, vroeg mevrouw Trépanier – hoofd van Service Relations Internationales – me of ik in oktober een presentatie zou willen geven over de Radboud Universiteit en studeren in Nijmegen. Naast het bijhouden van een blog, is een van mijn taken als Radboud International Ambassador ‘reclame maken’ voor de RU. Mevrouw Trépanier vond het maar wat leuk dat de RU dit aanbiedt; zo zou haar ietwat droge bijeenkomst over de formulieren voor een verblijf in het buitenland opgevrolijkt worden door een ervaringsverhaal van een buitenlandse student. Zo gezegd zo gedaan, de powerpoint die ik voor de training aan de RU al had gemaakt vertaalde ik in het Frans en paste ik iets aan voor de studenten van de UQTR. Ik ging er vanuit dat er toch op zijn minst twintig studenten aanwezig zouden zijn bij de bijeenkomst – in Nijmegen zijn deze bijeenkomsten altijd wel goed bezocht. Tot mijn grote verbazing – en enigszins teleurstelling – waren er maar zes aanwezigen (drie geïnteresseerde studenten, hoofd van de opleiding Communicatie, mevrouw Trépanier en Catherine, haar stagiaire). Dat mocht de pret niet drukken: iedereen was geïnteresseerd in het studentenleven in Nederland. En, er zijn dus in ieder geval zes mensen aan de UQTR die van het bestaan van de RU afweten.  Mission accomplished.

14729146_1153936221350570_6855198018823666080_n

Parlementsgebouw, Ottawa

Van 7 tot 10 oktober bezocht ik de hoofdstad van Canada: Ottawa! Mijn originele reisplan was om naar Vancouver te vliegen om Heidi op te zoeken, maar ik was even vergeten hoe groot (en duur) Canada is. Dus toen we plannen maakten om elkaar naar 2,5 jaar weer in real life te zien, besloten we in het midden af te spreken. Aangezien Heidi nog nooit in Ottawa was geweest (en ik ook niet), was de keus snel gemaakt. Gedurende de twee jaar die we gescheiden waren door de oceaan en negen uur tijdsverschil, skypten we regelmatig. Een prima tijdelijke oplossing. Maar elkaar in het echt zien was echt 100x beter. Een lang weekend om 2,5 jaar bij te praten is niet heel veel, maar we hebben er maximaal van geprofiteerd! Op de eerste avond gingen we uit eten bij een heel leuk restaurantje om te vieren dat we herenigd waren. Ik heb zo’n vermoeden dat de serveerster niet zo blij met ons was: weet je hoe lang het duurt voordat je bord leeg is als je alle foute verhalen moet vertellen van de ‘afgelopen tijd’. Ottawa is echt een prachtige stad overigens! Veel restaurantjes, barretjes en terrasjes; mooie (oude) gebouwen; goede musea; veel groen en toffe uitkijkpunten. In een volgende blog zal ik nog uitgebreid over onze avonturen in Ottawa vertellen.

14697346_1804713996464235_2121958136_o

Thanksgivingdiner met z’n allen

Het grootste deel van mijn eerste Thanksgiving bracht ik door in de bus van Ottawa naar Trois-Rivières, een ritje van zo’n zes uur (voor Canadese begrippen is dat ‘dichtbij’). ‘s Avonds hielden we met een aantal vrienden een heus Thanksgivingdinner. Met kalkoen. Geen hele helaas, want die zijn niet erg geschikt voor de keuken in een studentenhuis. Caro en Sophie kookten het hoofdgerecht (kalkoenrollade met aardappelpuree), mijn huisgenoten zorgden voor het toetje (een lekkere chocoladecake en een ongare, ingestorte zoete-aardappel-cake – die laatste hebben we dus niet gegeten), Guillaume bracht het voorgerecht mee (mini-pannenkoekjes met pesto), Samuel maakte sushi als tweede voorgerecht (en liet mijn huisgenoten en mij helpen met voorbereiden, vet leuk om te doen!) en ik zorgde voor bier en wijn (dat kwam prima uit na een busdag). Jullie raden het al, we hebben ons tonnetje rond gegeten (een goede basis voor de biertjes die volgden) en het was super gezellig tot in de vroege uurtjes!

Het derde weekend van oktober zouden we eigenlijk naar Toronto gaan met zijn allen. Maar aangezien de helft van ons tentamens had de dag en de week erna besloten we het hotel om te boeken. Komende zondag vertrekken we dus voor vier dagen naar Toronto tijdens de ‘semaine de travaux’ waarin je eigenlijk zou moeten studeren. Maar zoals ik vanochtend aan de telefoon aan mijn vader uitlegde, als buitenlandse student word je expert in het vinden van een balans tussen reizen en studeren. Hebben jullie tips voor Toronto?
Een tweede reisje staat ook al gepland. Het eerste weekend van december organiseert de AFET (Association Française des Etudiants Trifluviens) een tripje naar een chalet in Stoneham. Hopelijk ligt er tegen die tijd sneeuw! In dat geval willen we graag hondenslee rijden!! To be continued…

Zoals ik al zei, draait het studentenleven in het buitenland niet alleen om reizen en sociale activiteiten (hoe wel dit toch wel het leukste is van alles), er moet ook gestudeerd worden. Vooral in de tentamentijd. Vier mastervakken volgen wordt me hier door al mijn medestudenten afgeraden: “veel te veel werk” volgens hen. Dat hadden ze me best iets eerder mogen vertellen. Gedurende de eerste periode ging het allemaal prima, maar in deze tentamenperiode begin ik te begrijpen wat ze bedoelen. Vier deadlines en een examen in een week is niet niks. Maar, so far so good. Gisteren en eergisteren waren behoorlijk stressvol. Eergisteren stond geheel in het teken van mijn essay schrijven: toen ik begon had ik alleen het boek gelezen, aan het eind van de dag had ik 3201 woorden op papier. Gisteren was (om het subtiel uit te drukken) een uitdaging: ‘s ochtends college voorbereiden (inclusief minipresentatie afmaken), van 12 tot 15 college presenteren en actief meedoen met college, daarna rap naar huis om mijn essay af te maken en die om 18u in te leveren, snel wat eten terwijl ik tussendoor mijn tentamen voorbereidde en toen nog van 19u tot 22u tentamen maken. Ik zou degene die het verzonnen heeft om tentamens te plannen op dat tijdstip graag eens ontmoeten om uit te leggen dat dit niet ideaal is. Het resultaat wachten we af… Vraag me niet hoe, maar we hebben het weer overleefd.

De hele maand oktober speelde zich overigens af in een prachtige omgeving. De herfst is hier echt fantastisch mooi!

DSC_0706b.jpg

Op een bankje bij de Royal Canadian Mint

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s