Op kamerjacht, een warm welkom en bureaucratie

Afgelopen maandag verruilde ik Montreal, de metropool vol wolkenkrabbers, gehaaste mensen en toeterende auto’s, voor Trois-Rivières, een rustig en gezellig stadje. Trois-Rivières is kwa inwoneraantal praktisch net zo groot als Nijmegen, maar voelt veel kleiner – en vooralsnog zelfs een beetje saai. Die saaiheid is overigens voor een groot deel te wijten aan mijn activiteiten de afgelopen dagen: op kamerjacht, studeren en dingetjes regelen. Veel tijd heb ik dus nog niet gehad om de mooie/leuke/gezellige/schattige plekjes van TR te ontdekken. Dat komt nog wel, maar nu eerst een reisverslag over praktische zaken.

Maandag kwam ik rond 13 uur aan in TR waar Monsieur Baribeau me oppikte bij het busstation voor mijn eerste kamerbezichtiging. Daarna bracht hij me naar het hostel waar ik twee nachtjes zou blijven. Eenmaal daar bleek deze gesloten – welk hostel is er nou midden op de dag van 12 tot 4 gesloten?! – dus stelde monsieur Baribeau voor dat ik de middag in de kamer zou doorbrengen, heel vriendelijk – en tevens goede reclame voor hem. Aan het eind van de middag had ik nog een bezichtiging aan de overkant van de straat. Kwa huisgenoten leek het me daar een stuk gezelliger, maar de kamer, keuken en badkamer waren klein en oud (en nauwelijks gemeubileerd). Dus besloot ik – na de eeuwige wijsheid van pap en mam te hebben geraadpleegd – de kamer van monsieur Baribeau te nemen. Papieren ‘s avonds meteen getekend en nu ben ik trotse inwoner van Trois-Rivières. (Overigens heb ik vervolgens het hostel gemaild dat ik niet meer kwam…) Check het filmpje voor een rondleiding door het huis (aan film- en editingskills wordt gewerkt). Vooralsnog woon ik er helemaal alleen, beetje gek is dat wel, maar het begint al te wennen. Eind augustus trekken er drie Franse jongens in de overige kamers: on va voir ce que ça donne.

Dinsdag stond vervolgens in het teken van dingen regelen – of nouja, proberen te regelen. De ochtend ging van een leien dakje. Ondanks dat ik me pas vanaf 22 augustus officieel kan inschrijven aan de Université du Québec à Trois-Rivières, liep ik – mijn kamer is nog geen vijf minuten lopen vanaf de uni! – naar het International Office op de campus. Daar werd ik ontvangen door een heel vriendelijke mevrouw. Mevrouw Trépanier liet even op zich wachten, maar na haar afspraak had ze alle tijd van de wereld voor me. Ze was nog niet erg in mode d`accueil (ontvangstmodus) zei ze, maar hield me vervolgens wel een uur bezig. Ze gaf me toeristische tips voor de omgeving: leuke festivals in de zomer, mooie fietstochtjes, beste winkelstraten, etcetera. Vervolgens regelde ze ook dat ik een gastaccount kon laten aanmaken bij de UB (normaal gesproken heb je daar je studentenkaart voor nodig, maar die krijg ik dus pas in augustus) en gaf me zelfs een korte rondleiding over de campus. Kortom een heel fijn warm welkom op de uni.

‘s Middags was het een compleet ander verhaal. Ik dacht mooi een abonnement af te sluiten bij de openbare bibliotheek, maar dit bleek onmogelijk. Om een abonnement aan te vragen heb je namelijk bewijs nodig dat je in TR woont (dan is het abonnement gratis  – als cheapass Hollander spreekt dat me wel aan). Ik geef ze netjes mijn huurcontract, maar deze wordt geweigerd met de mededeling dat deze te makkelijk te vervalsen zijn. Alsof ik als internationale student een huurcontract zou vervalsen om vervolgens zes maanden onder de brug te leven en van een gratis abonnement te kunnen profiteren… Ik legde de bibliothecaresse uit dat ik geen andere documenten waarop mijn adres staat heb, want ik betaal zelf mijn elektriciteit, gas, water en licht niet, heb geen Canadese telefoon en ook geen bankrekening. Byebye biebabonnement. Ik gaf me echter nog niet gewonnen en ging naar de bank om een bankrekening af te sluiten, maar ook daar liep ik de bureaucratie tegen het lijf, wederom niet genoeg officiële documenten. Overigens wilden ze het niet geloven dat ik geen visum heb – ik ben er niet lang genoeg om die aan te hoeven vragen… Weer terug naar de bieb om uit te leggen dat ik geen bankrekening af kan sluiten en er geen andere opties zijn, maar een uitzondering konden ze toch echt niet maken… Frustratie en lichte paniek, want waar haal ik dan mijn boeken voor de opdrachten voor mijn summerschool vandaan? Bij de BanQ in Montreal! Een online abonnement was binnen vijf minuten geregeld, hoppa!

Op weg naar huis vanaf mijn regelrondje kwam ik langs een vegetarische supermarkt – waar ze overigens wel een charcuterie hadden – en tot mijn grote vreugde blijken groenten en fruit hier veel goedkoper dan bij de gewone supermarkt. Nu hoef ik dus geen zes maanden op groenteloos dieet, wat een geruststelling. Boodschappen doen is hier behoorlijk aan de prijs als je gezond en gevarieerd wilt eten. Mijn portemonnee vindt boodschappen doen hier vooralsnog niet zo leuk dus, maar de zoektocht naar de goedkoopste winkels en producten gaat door.

Ik heb nog een oproepje aan jullie (trouwe) lezers: zoals jullie kunnen zien in het filmpje hierboven is het nogal kaal in mijn kamer – de schilderijtjes die er hangen zijn overigens ook niet perse hoogstaande kunst – en de brievenbus is telkens erg leeg, kaartjes/foto’s voor aan de muur zijn erg welkom!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s