Eerste indrukken in Canada

Na een hoop geregel en gedoe, ben ik nu dan toch eindelijk in Canada. Jeeej! Ik kijk er al zo lang naar uit en afgelopen donderdag was het dan eindelijk zover: klaar voor vertrek…

Het was even stressen op de heenweg toen mijn vlucht van Amsterdam naar Keflavík (Reykjavík) twee uur vertraging had, waardoor ik de vlucht van Keflavík naar Montreal zou missen. Gelukkig was Icelandair zo vriendelijk om alle vluchten naar Canada en de Verenigde Staten tegen te houden, zodat alle mensen op mijn eerste vlucht nog mee konden met ze. Dit resulteerde in gigadrukte in de hal van gate 30 tot 36 en in extra vertraging op de vluchten aangezien we uiteraard niet allemaal tegelijk de lucht in konden. De uiterst vriendelijke IJslanders boden aan boord van het vliegtuig wel honderd keer hun excuses aan, dus vergat ik al snel de enigszins stressvolle overstap – de fijne IJslandse muziek die beschikbaar was tijdens de vlucht maakte ook veel goed. Uiteindelijk was ik rond een uur of 9 (‘s avonds, lokale tijd) bij het studentencomplex waar ik zou verblijven tot aankomende maandag. Na een snelle douche kroop ik doodmoe in mijn bedje.

Vorig jaar oktober, toen ik in Montreal was, viel het me al op hoe vriendelijk de Canadezen zijn: toen wees iemand me de weg zonder dat ik erom vroeg, toen ik ietwat verwilderd op een kaart stond te turen. Afgelopen donderdag hielp een stel uit Winnipeg mijn zware koffer in het bagagerek van de bus (lijn 747 tussen vliegveld en centrum) te tillen. Toen ik diezelfde avond een meisje om de weg vroeg naar University Street liep ze met me mee en nam een koffer van me over. De volgende ochtend, werd ik aangehouden door een taxichauffeur die vroeg of ik een rit nodig had. Op mijn antwoord dat ik alleen maar onderweg was naar de supermarkt, wees hij me de weg en waarschuwde me dat deze wel eens gesloten kon zijn vanwege Canada Day, in dat geval moest ik maar naar de dépanneur verderop in de straat gaan. (De supermarkt bleek gewoon open te zijn overigens).

Ik voel me wel thuis bij deze behulpzame en vriendelijke mensen. En daarbij is Montreal een hele fijne stad en hebben Canadezen en Canada een aantal typische trekjes: Bij de dagelijkse boodschappen pakt de caissière mijn boodschappen in: een luxe waar ik wel aan kan wennen. De keuken van het studentencomplex waar ik twee weekjes blijf heeft geen fornuis of oven: een nare eigenschap van veel Canadese keukens. Mensen lopend (luid) pratend onder mijn raam door, auto’s zoeven voorbij, om de vijf minuten een sirene die me doet opschrikken, de koelkast die staat te ratelen en zo nu en dan een ‘Ping!’ van de magnetron die vaak wordt gebruikt bij gebrek aan een fornuis: met uitzondering van de ratelende koelkast, sluit ik de geluiden buiten door ramen en deuren te sluiten. Dat laatste is sowieso een goed idee om de drukkende hitte buiten te houden: de Canadese hitte (van de grote stad) is vochtig en drukkend, maar de zon (en airco binnen) maken veel goed.

Tot zover mijn eerste indrukken van Montreal/ Canada en de Canadezen van afgelopen week. Ik vind het hier heerlijk en vindt het bijna jammer dat ik maandag naar Trois-Rivières verhuis. Maar ik heb zo’n onderbuikgevoel dat ik me daar ook wel ga vermaken en veel nieuwe dingen ga leren. Voordat dat zo ver is zal ik nog wel een reisverslag (of twee) schrijven over Canada Day en de summerschool waar ik nu heel druk mee ben.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s