Tours – La Bigouden

(4 februari 2014, Tours)

Het is niet altijd even praktisch dat tijdens lunchtijd heel veel winkels en bedrijven hier dicht zijn. Maar vandaag vind ik het niet zo erg. De keerzijde is namelijk dat veel Fransen uitgebreid gaan lunchen. De fietsenwinkel waar ik straks een aankoop hoop te doen is dicht, dus ik heb wat tijd te doden. Dus ik heb me voor de verandering weer eens geïnstalleerd bij een van mijn favoriete eetplekjes in Tours: crêperie La Bigouden. Het ligt in het oude deel van Tours, le Vieux Tours,  – oh daar is mijn galette jambon-oeuf – vlakbij Place Plum’. De gezelligheid en knusse sfeer stralen er zowel buiten als binnen vanaf. De moderne touch wordt verzorgd door de turkooisblauwe servetjes en de jonge serveersters. Het publiek is gevarieerd: van jong tot oud, alleen, met vrienden of romantisch handjes vasthoudend bij raamlicht.

Een van mijn favoriete plekjes hier dus. Niet alleen heeft deze crêperie, volgens mij, de beste crêpes van Tours, het is ook nog eens een superfijne plek om te schrijven: geanimeerde gesprekken die ik stiekem kan afluisteren, goede muziek klinkt zachtjes op de achtergrond en de geuren uit de keuken laten je ondertussen het water in de mond lopen. Het werkt inspirerend en rustgevend. Ondanks dat Tours geen megastad is zoals Parijs, is het fijn om er een plekje te hebben, waar je te midden van veel mensen, toch even alleen op de wereld kunt zijn. Een plekje waar je je gewoon op je gemak voelt en thuis bent. – Oh wat dom, door al dat schrijven in het Nederlands, zeg ik ‘dankjewel’ tegen de knappe serveerster. – Heerlijk!

De menukaart is hier echt geweldig! De keus voor de galettes, salades, crêpes en ijs is ontzettend uitgebreid. Soms vraag ik me af hoe ze al die recepten hebben kunnen verzinnen, maar iedere keer weer is het alsof de engeltjes over je tong plassen. Ik mag van mezelf niet twee keer hetzelfde bestellen hier. Maar zelfs als ik hier iedere week een of twee keer naartoe zou gaan, zou ik nog niet alles kunnen proeven! De menukaart is net een literair werk. Een literair werk heeft altijd net een beetje meer, zo stelden we laatst in college, en deze kaart heeft veel meer! Een mooi boek met prachtige opmaak, uitnodigende namen en overheerlijke gerechten met altijd een verrassend element. – Oeh daar is mijn toetje: een crêpe met karamel en gehakte walnoten. –

Toen ik nog een groentje was, mijn eerste keer hier bij de crêperie, wist ik nog niet dat je eerst een galette hoort te eten en als toetje een crêpe, maar nu ik ingeburgerd ben, doe ik dat lekker wel. Wat een geniaal volk die Fransen, dubbel genieten bij de lunch. Elke galette, elke crêpe tovert een brede glimlach op mijn gezicht. En dat eerste hapje van een feuille d’automne is een momentje van geluk.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s