The one and only

Frankrijk en Nederland verschillen niet zoveel van elkaar; twee landen uit de West-Europese wereld met een historie waarin ze elkaar regelmatig ontmoetten. Op het gemis van een boterham met jong belegen kaas na, is het hier redelijk hetzelfde als in Nederland. Voor anderen is de shock veel groter als ze hier komen, of dat nu ligt aan het weer of aan de cultuur.

Vanmiddag heb ik een aantal andere buitenlandse studenten ontmoet die ieder op hun beurt moeite hadden met een of ander groot verschil tussen Frankrijk en hun thuisland. Zo waren er de Amerikaanse meisjes die net vanuit -45oC hierheen kwamen en het andere uiterste de studenten uit Australië waar het momenteel ruim 40oCis. Wat dat betreft heb ik toch maar geluk dat het weer hier niet zoveel verschilt van Nederland. Hoewel het toch fijn was geweest als het vandaag droog was geweest. De Canadezen maakten zich vooral zorgen over de verschillen tussen het standaard Frans – of zoals ik het graag noem, het frans Frans – en het Canadees Frans. Voor de Koreanen was de cultuurshock misschien nog wel het grootst. Uit de verhalen bleek dat ze het Frans toch wel erg moeilijk vonden en de Fransen maar raar.

Voor mij is er relatief weinig écht radicaal anders en met m’n relatief korte reis (toch nog zo’n 7,5 uur rijden) heb ik het maar makkelijk. Maar hé, ik ben wel de enige Nederlandse uitwisselingstudent hier in Tours. Ach, het heeft zo zijn voor –en nadelen. Het grote voordeel is dat ik niet verleid word om alleen met de Nederlanders te praten. Alles moet nu in het Frans en ik word gedwongen om contact te leggen met Fransen, Italianen, Amerikanen, Canadezen, et cetera. Dat bevalt me wel. Ik vind het wel leuk om overal een beetje met iedereen te praten en uit te leggen wat die oranje gloed was die de Koreanen vanuit het vliegtuig hadden gezien toen ze over Nederland vlogen (de kassen dus). Je leert hier door al die verschillende accenten overigens wel heel anders Frans dan op de universiteit in Nijmegen. Probeer maar eens een gebrekkig Frans sprekende Koreaan te begrijpen… Trouwens, ik hoop echt dat dat ik een minder accent heb dan de meeste andere buitenlandse studenten hier hebben. Jeetje zeg…

Dat ik de enige Nederlandse uitwisselingsstudent hier ben, wil ook zeggen dat ik nooit eens even makkelijk kan kwebbelen in m’n moedertaal. Wat als ik het Nederlands verleer?! Nee hoor, grapje, dat zal wel meevallen, ik heb immers nog blogs te schrijven. Maar nu moet ik straks in m’n uppie Koningsdag vieren of met mensen die nog nooit van Koningsdag/Koninginnedag hebben gehoord. Van wie moet nu die dosis Hollandse nuchterheid komen? En wie blèrt er met me mee als ik een keertje Jan Smit, Guus Meeuwis of Velthuis en Kemper op heb staan?

Een ander nadeeltje vind ik toch wel de onbekendheid van ons kikkerlandje. Vanmiddag deden we een spelletje waar we op alfabetische volgorde van land moesten gaan staan. Er stonden zo’n 25 mensen op een rij uit Australië, Canada, Etats-Unis (VS), Italië en dan had je nog Pays-Bas, ikke dus. Helemaal achteraan in m’n uppie en 90% van de buitenlandse studenten begreep pas waar ik vandaan kwam toen ik ‘Holland’ zei en uitlegde dat je vanaf Frankrijk door België heen in Nederland komt. Juist.

Verder hoor je me niet klagen hoor. Het is best leuk om uit te leggen wat het verschil is tussen Nederlandse kaas en Franse kaas (hoewel ik eigenlijk niet zo goed weet dat verschil eigenlijk is) En stiekem vind ik het wel iets hebben dat ik kan zeggen dat ik de enige Nederlandse Erasmusstudent ben. Zo ben ik toch maar uniek.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s