Sky is the limit!

Oh my God!

Wat is dat toch een heerlijk handig Engels woord. Het omschrijft zo goed mijn ervaring van vandaag (12 april 2014). Wat ik deed? Ik sprong uit een vliegtuig. Met een parachute uiteraard.

Oh my God, wat ging die wekker ontzettend vroeg (5u45). Het bord bij de bushalte gaf zelfs nog aan “service non commencé”, oftewel de bussen rijden nog niet. Eenmaal onderweg viel Amanda uiteraard naast me in slaap, en ik had geen zin om te lezen op de vroege morgen, dus keek ik naar buiten naar het prachtige landschap dat voorbij flitste. Ik dacht nog: “Goh, dat zie ik straks vanuit de lucht”, maar het kwartje viel nog niet helemaal. Toen we in Niort aankwamen, werden we op het station opgepikt door twee heel aardige vrouwen. Natuurlijk moest er meteen gezoend worden: gekke Fransen, maar wel een leuke gewoonte, heel verwelkomend. Ze vroegen ons honderduit over Amerika en Nederland en binnen de kortste keren kwamen we aan het op het vliegveld. Geen Schiphol! Het was een klein vliegveld voor sportvliegtuigjes. Er was open dag, dus er waren vrij veel mensen op de been, zelfs op het vroege tijdstip. Frappant dat het thema “Vrouwen in de lucht” was. Iedereen scheen elkaar te kennen en dat maakte het ontzettend gezellig. Blijkbaar waren wij de enige ‘groentjes’ van de dag, want we werden telkens voorgesteld als de ‘tandems’ en iedereen wist meteen over wie het ging.

Vol interesse keken we vervolgens hoe de eerste groep springers zich voorbereidde en met zijn zessen in het vliegtuigje stapte. Toen dachten Amanda en ik nog dat dat krap was, maar het kon nog veel erger bleek later. Later werden we geroepen voor een korte breefing, waarin ons exact verteld werd wat we moesten doen, welke houding we moesten aannemen en wat we vooral niet moesten doen. So far so good. Daarna volgden we de anderen naar de andere kant van de hangar om de landingen van de net vertrokken groep te bekijken en daar konden we ook even snel wat foto’s schieten (want daar komt natuurlijk niks van als je zelf in de lucht hangt).

Daar hangen wij straks ook…

Rond een uur of elf was het dan eindelijk zover, de leiding riep om wie er mochten springen en hoera en hoezee, we mochten met hetzelfde vliegtuig mee. Nadat ze ons in het parachutespringpakje (ik heb geen idee hoe dat heet) hadden gesjord, propten we ons in het vliegtuigje. Stel je voor: maximaal een meter breed en misschien drie meter lang. Daar moesten we met 11 (!) mensen in. Na een beetje gepuzzel, armen knopen en benen in elkaars nek leggen, paste het en kon het avontuur beginnen. In het vliegtuig was het heel gezellig en gaf iedereen elkaar eenbox om elkaar een fijne sprong toe te wensen. Amanda en ik waren zwaar in de minderheid, niet alleen waren we de enige groentjes, maar ook de enige vrouwen en dat vonden de mannen maar al te gezellig! Toen we op 4000 meter (4km!) hoogte waren, werd de deur opengeschoven en lieten eerst alle ervaren mannen zich op de meest rare manieren (op de rug, met een koprol) uit het vliegtuig vallen. Daarna ging Amanda er met een gil vandoor en toen was het mijn beurt. Eerst nog even lachen naar de camera en daar gingen we dan…

Een vliegtuigje voor 11 personen, right.

OH MY GOD! In films ziet het er altijd best subtiel uit: dat is het niet! Nadat we eerst een salto of twee hadden gemaakt in de lucht en ik de wereld op zijn kop had gezien, tikte mijn medespringer me op mijn schouders dat ik handen mocht loslaten en mocht ‘vliegen’. Zo gaaf! Een minuut lang in vrije val, lijkt misschien lang als je het zo hoort, maar het gaat zo snel voorbij! Wat op zich niet raar is, omdat je tijdens de val tussen de 150 en 250 km per uur gaat. Dus stel je voor dat je op de Duitse snelweg rijdt, maar dan zonder een auto of iets om je heen, bizar! Zoveel snelheid en kracht, onvoorstelbaar!

Het moment dat de parachute wordt uitgeklapt is alles behalve subtiel: alsof je een noodrem maakt en het schudt en wiebelt aan alle kanten, maar daarna is het wel kei mooi. Mijn medespringer maakte vervolgens een aantal riempjes los waarmee ik aan hem vast zat, zodat het allemaal wat comfortabeler was (maar hé tout est relatif) en ik mocht mijn bril af doen. Oeh! En ik mocht de parachute besturen. Links afslaan: linker touwtje trekken. Rechts afslaan: rechter touwtje trekken. Appeltje eitje. Ik deed het rustig aan, maar dat vond de instructeur maar niks. Hij dacht dat ik het niet begrepen had en trok het linkertouwtje helemaal naar beneden, waardoor we in no time 360 graden draaiden en ik knetter duizelig was. Toen ie vroeg ‘Ça va?’, zei ik dat het misschien beter was als we geen acrobatische toeren meer zouden uithalen. De rest van de daling was dus lekker rustig en het uitzicht was echt prachtig! En het is echt een ervaring apart: je bent echt vogelvrij, er zijn geen grenzen, sky is the limit. Echt geweldig!

Zodra we vlakbij de grond waren, moest ik m’n benen intrekken en ik mocht ze pas naar beneden doen als de instructeur zijn voeten aan de grond had gezet. Zo gezegd, zo gedaan. De landing was het subtielste deel van heel het springen. Gelukkig stond Amanda ook al aan de grond en ze kwam meteen naar me toe gerend om even te knuffelen dat we allebei nog in leven waren. Ik was even wiebelig op mijn benen, een beetje duizelig was ik wel. Maar OH MY GOD wat gaaf!

Vervolgens stond er een journalist op ons te wachten om ons te interviewen over onze ervaringen, dus nu komen we ook in de krant (die overigens niet in Tours wordt bezorgd…) met een vast heel charmante foto. Of we het nog een keer zouden doen, vroeg de journaliste. Amanda antwoordde volmondig ja. Ik volmondig nee. Ik was vreselijk misselijk geworden (en dat ging pas over toen ik in de trein even geslapen had) en mijn lichaam schreeuwde ‘Nee!’, maar het was wel ontzettend tof! Once in a life time experience! En: als je de kans hebt, doen! Al is het maar voor één keer: sky is the limit!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s